Een nagelaten bekentenis

Een nagelaten bekentenis is de derde en bekendste roman van Marcellus Emants. De roman verscheen in 1894 en schaart zich in de traditie van het literaire naturalisme, waarvan Emants binnen de Nederlandse literatuur een van de eerste bekende vertegenwoordigers is.
De hoofdpersoon en ik-verteller is Willem Termeer, een 35-jarige man zonder echt sociaal leven. Aan het begin van het verhaal vertrouwt hij de lezer toe dat hij buiten ieders weten om zijn vrouw heeft vermoord.